Peerke Malschaert verzamelt

Productiehuis Brabant vroeg voor Huisvlijt#15 - De complete Collectie haar makers om verzamelingen die direct of indirect met hun werk te maken hebben.

Dieren verzamelen om te overleven, het is een van de oudste activiteiten. De mens is het enige dier dat een bijzondere relatie heeft met zijn verzameling, iedereen verzamelt iets. Een bijzondere verzameldrang, daaruit spreekt liefde voor de dingen.

Alles wat veel is, is theatraal, omdat het verrast en verbaast. De enorme hoeveelheid, die in het dagelijkse onmogelijke lijkt, wordt mogelijk. Een verzameling staat in conflict met zijn omgeving. Een tafel met 203 schoteltjes, dat past niet. Er valt een schoteltje. Een stapel van 117 stoelen en je moet er langs, dat kan niet. Ik laat liever 38 schapen over toneel rennen dan 9 schapen, een verzameling overweldigt.

Vroeger verzamelde ik puntenslijpsel in boterhamzakjes en stopte het in een la. Ik vergat dat ik het had en bij het opruimen vond ik het te mooi om weg te gooien. Ik verzamelde knikkers in een vaas, ruilde en verspeelde ze. Ik bladerde door stickerschriften waar ik mijn nieuwste stickers in plakte.

Nu verzamel ik momenten, beelden, bewegingen, zinnen die samenvallen, waar verhalen uit voortkomen. Ik zoom in met mijn lens, of ik plaats er een lijstje omheen, een kader: hier mag je naar kijken. Een sissende pan die het begin is van een partituur van de rare componist, een ladder in een panty waar de dikke man aan de overkant even naar kijkt, een gebroken balkenende.

Ik verzamel omdat ik nieuwsgierig ben, omdat ik wil begrijpen, en omdat ik mij verbaas. De verzamelingen inspireren mij. Ik maak van mijn verzamelingen een eigen structuur en logica, ik nodig mensen uit om daarnaar te kijken. Ik laat mensen de vergeten puntenslijpsel in de boterhamzakjes zien, omdat ik het te mooi vind om aan voorbij te gaan.

Vandaag verzamel ik walnoten uit de tuin, het is herfst en ze vallen van de boom.