Theaterteksten, 3x Rogier Schippers

Productiehuis Brabant uitgave, 2002

Over 3xRogierSchippers
De bundel bevat drie theaterteksten. We could be heroes (1999) met "de man, de vrouw en de dochter". Deze ging op 6 augustus 1999 in een regie van Hein Verhees in première tijdens Theaterfestival Boulevard. Het was een Productiehuis Brabant productie. Eldorado (2001) met "Kroes, Jesse, Bikkel, Monk en de vrouw, zij heeft geen naam". Op 27 februari 2002 in een regie van Paul Slangen in première tijdens Festival CEMENT. Een co-productie van Productiehuis Brabant en ZT Hollandia. En Het Evangelie volgens Maria (2000) met "Maria, Jozef en Gabriël". Een productie van Productiehuis Brabant, première 27 oktober 2000 in Theater Bis 's-Hertogenbosch in een regie van Rogier Schippers.

Tekstfragment uit We could be heroes

Liefde kan nooit met vakantie.
M.Duras

Jack: de man
Maria: de vrouw
Bowie: de dochter

SCENE 1
(Het toneel verbeeldt een zanderig, vergeten stukje terrein aan de rand van een plattelandsstadje, zoals waar vroeger de woonwagens stonden.
Links een klein, oud model caravan, met grote hoeveelheden kratten lege jeneverflessen in schijnbare orde gestapeld.
Bovenop de caravan een schoorsteen die gedurende het stuk een aantal keren behoorlijk kan roken.
Hier woont Maria, een jonge vrouw, alleen.
Zij stookt jenever voor de plaatselijke horeca.
In een merkwaardig samenraapsel van werkkleding scharrelt ze overdag rond.
Haar uiterlijk interesseert haar niet.
Dat hoeft ook niet.
Ze is hoe dan ook mooi.
Nu is het nacht.
Volslagen donker.
Stilte.
Van rechts komt in een stofwolk, met zwaar geronk een grote amerikaan het toneel opgereden, remt.
De koplampen verlichten de caravan.
In de auto knipt een lichtje aan.
De bestuurder kijkt geïrriteerd op een kaart, rijdt verhit achteruit het toneel weer af.
Het licht in de caravan gaat aan.
Maria verschijnt in de deuropening.
Buiten het zicht remt de auto opnieuw.
Komt langzaam terug het toneel oprijden.
Stopt, lichten doven.
Hij, Jack, een jonge man, stapt uit.
Hij draagt een 'strak pak', met slangeleren laarzen.
Met verbazing kijken ze elkaar een tijd aan.
Beiden verlegen, wenden de blik af.
Hij steekt met veel gevoel voor situatie een sigaret op.
Leunt losjes tegen zijn auto.
Zij strijkt delicaat een haarlok opzij.)
M: Het loopt hier dood.
J: Volgens mij niet.
M: Je ziet het toch. Oprotten.
(Met een vernietigend soort desinteresse verdwijnt ze in de caravan.
Met het doven van het licht in de caravan, totale black-out.)