Theaterteksten (vijf) van Natasja d'Armagnac

Productiehuis Brabant uitgave, 2005

Over de vijf theaterteksten van Natasja d'Armagnac
Cocue (met een "Zij" en "Hij") ging in première op 12 december 1997 als productie van Productiehuis Brabant, regie Natasja d'Armagnac. Ik zeg alleen ... werd ook geregiseerd door Natasja en geproduceerd door Productiehuis Brabant. Première 15 februari 2002. Een stuk voor een "vrouw" en twee zangeressen. Taillebloed ging in première op 9 augustus 2003, werd geregisseerd door Desirée van der Heijden en werd gespeeld door "Vrouw" en "Man". Wachten op niets is geschreven als onderdeel van het project Visite van Theater Artemis. Het speelde in een regie van de schrijfster tijdens Theaterfestival Boulevard 2004. Marie en het laatste huisje is een monoloog uit de theatervoorstelling I love Barten-Noord. Première 6 augustus 2006, Theaterfestival Boulevard, in een regie van Natasja. Voorstelling met "Marie".

Tekstfragment uit: Ik zeg alleen dat ik uit het raam spring
EEN VROUW VAN ROND DE VIJFTIG
TWEE JONGE  ZANGERESSEN
EEN GROTE BOS GELE TULPEN

VROUW:

Nou zeg,
ik viel van mijn fiets.
Niet hard, maar toch.
Was even fietsen.
Moest ik van mijn man,
“Ga even fietsen”
Nou ik ben gaan fietsen.
Tas tussen de spaken
en pats op mijn gezicht.
En daar lig je dan.
Je kan ook niet doen alsof je niét ligt.
Dus daar lig je dan.
Maar niemand kwam mij even helpen,
even vragen of zo,
niemand.
mensen doen dat niet, nee doen ze niet.
Maar goed.

Ik heb een lieve man.
Gisteren heeft hij mij mee naar buiten genomen.
Hij zag: die moet er even uit.
En zei: ”Kom we gaan er even uit.”
Lopen.
Ik hou van lopen.
Lopen lopen ….
Je loopt het eruit.
Je maakt bepaalde stoffen aan,
met lopen.
Vrolijke stoffen
Met fietsen ook:
goed doortrappen
vaart maken
lekker over die drempels
vliegen
en dan bonk
voel je in je buik
net als met die kinderkopjes
die hobbelkeitjes die ze vroeger hadden

uheuheuheuheuheuh
en dat ging dan vanzelf
dan hoefde je je mond maar open te doen
achterop zo’n harde bagagedrager
uheuheuh….
Je krijgt een dubbeltje
moet je àlle kunstjes doen die ik zeg
…..
en dan pats op de grond
gat in de kop.
Marlijntje weer!