In het schaftlokaal van een supermarkt komen drie caissières bij elkaar om er hun werkkledij aan te trekken, koffie- en lunchpauze te houden, een sigaret te roken en  zich aan dagdromerijen over te geven.
Vinden ze werkelijk vrijheid in hun fantasie?
Zijn er vandaag nog mogelijkheden om te dromen?
Kunnen ze op het puin van een oude verbeelding een stap zetten naar iets nieuws?

Voor deze voorstelling heeft regisseur Piet Arfeuille zich laten inspireren door ’81 minuten uit het leven van A.’ Van Lothar Trolle (vertaling Hans van Dam).
Arfeuille is al jaren actief als regisseur in zowel Vlaanderen als Nederland. Voor Het Paleis in Antwerpen maakte hij een aantal spraakmakende Shakespeare-bewerkingen. Voor Productiehuis Brabant maakte hij eerder het weerbarstige en eigenzinnige Are you ready, are you ready for love, waarover de pers schreef: “Arfeuille lijkt de verwachtingen waarmee we naar theater gaan en hoe we kijken grondig te willen verstoren.” (De Morgen)

2019 (Droomspel) is een coproductie van Productiehuis Brabant en Het Zuidelijk Toneel.
Met steun van het vzw Root, het Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap, Provincie Noord-Brabant en De Paardenkathedraal.


Speelperiode
Reprise eind 2009 bij theaterMalpertuis:
Vrijdag 13 november t/m 23 december 2009

Een totaaltheatrale presentatie in het Provinciehuis te 's-Hertogenbosch van en door: LaMelis, De Wetten van Kepler en Productiehuis Brabant

concept en tekst: Kees Roorda
geluid en video: Stefano Odoardi
mmv: bewoners van Maastricht, (oud)werknemers van ENCI, ENCI-koor

maart 2005

dans
door: TBO Dance Ensemble
choreografie: Tebby Ramasike
dans: Tebby Ramasike, Krisztina Ferencz, Penina Schupper, Valma Slootweg

februari - mei 2000

Twee mensen die net de liefde hebben bedreven. Het moment net na het voltooien van de liefdesdaad. Grote vraag is: gaan ze met elkaar verder, was het slechts voor één nacht, is dit een mooi begin, of betekent dit het einde van een lange relatie?

Achteraf van Ruut van der Beele bevat acht korte films rond die vraag. Het is het resultaat van een festivalproject van CEMENT 2008. Acht verschillende (toneel)schrijvers schreven een korte dialoog. Tijdens Festival CEMENT werden de dialogen met verschillende acteurs verfilmd. Een paar pareltjes uit Achteraf zijn tijdens De Nieuwe Lichting te zien.

regie: Ruut van der Beele
met een veelheid aan Brabantse acteurs en tekstschrijvers.

De voorstelling Allemaal 37 was te zien in de Blind Date serie Nieuwe theatermakers on tour (Theaterinstituut Nederland). Van 11 t/m 16 maart 2008 beleefde deze voorstelling van Lenneke Maas haar premièrereeks tijdens Festival CEMENT in de Verkadefabriek te ‘s-Hertogenbosch. In het najaar was de voorstelling nog te zien in Den Bosch, Utrecht en Eindhoven.

Allemaal 37, een nieuwe tekst van Marcel Lenssen, handelt over een groep vrienden die de dertig zijn gepasseerd en elkaar jaarlijks terugzien aan een feestdiner. De vriendengroep wordt gespeeld door zes jonge mensen tussen de 13 en 17 jaar.

Het jaarlijks diner is altijd een gedenkwaardige avond. Vroeger ging het er heftig aan toe, de laatste jaren is het ogenschijnlijk rustiger geworden. De studententijd is afgesloten en heeft plaats gemaakt voor gezapige huiselijkheid. Een keer per jaar vlammen de herinneringen en worden de glazen geheven op de toekomst. Er wordt gegeten, gedronken, gekeuveld over koetjes en kalfjes; alles lijkt te zijn zoals het hoort. Ondanks de schone schijn zorgen onderhuidse spanningen er voor dat de heuglijke avond niet geheel zonder slag of stoot verloopt

Bekijk ook het videoportret van Lenneke Maas.

Renske van den Broek maakt onder de vlag van Productiehuis Brabant voort Theaterfestival Boulevard de locatievoorstelling Amoris. Vertrek vanaf festivalterrein per pendelbus. De voorstelling is mogelijk gemaakt met steun van de Provincie Noord-Brabant.

februari 2011

"Is die foto nou scherp of niet?"

Beeldend kunstenaar | performer Cees Krijnen [o.a. Prix de Rome, VSCD mimeprijs] brengt met Anything het tweede deel uit van zijn performance-drieluik Nothing | Anything | Everything. Deel een, over de afbraak van onze tolerantie, gesymboliseerd in onze veranderende houding ten aanzien van cannabis, toonde hij in 2010 in het Tate Modern in Londen.

In Anything, over de kunst van het leven, neemt een beeldend kunstenaar het heft in eigen handen en wordt zijn eigen galerist. We maken de voorbereidingen mee van zijn allereerste maar op voorhand glorieuze opening: want daar komt nog wel het een en ander bij kijken. Wat dacht u bijvoorbeeld van de hapjes? En is die foto nou scherp of niet?

Anything is een performance gemaakt door Cees Krijnen, Greta Blok, Nelly Fryda, William Cruickshank en Gerardjan Rijnders.

Productie
Atelier Cees Krijnen i.s.m. Productiehuis Brabant.

Foto
decor/installatie; Will Cruickshank

Aquarium is een korte film, geïnspireerd op een prozatekst van Anna van der Kruis. Nieuwe bijzondere avonturen passeren de revue in deze nieuwe film van Leonard en Jeroen. Kom kijken naar het meest uitgelachen duo van nu.

AQUARIUM.Een lege bak met water daarin. Aquarium vormt samen met de voorstelling Iets, dat moeten wij zijn deel 03 van Het mooiste is altijd van een ander. Anna van der Kruis schreef voor deze editie de prozatekst Hetzelfde anders. Het mooiste is altijd van een ander is de werkplaats van Productiehuis Brabant. Onder deze vlag werken jaarlijks makers uit verschillende disciplines binnen kleinere projecten.

tekst: Roland Schimmelpfennig
vertaling: Carel Alphenaar
regie: Matthijs Rümke
spel: Steve Hooi, Kees Hulst, José Kuijpers, Joep Onderdelinden, Wimie Wilhelm
decor: Sanne Danz
kostuums: Arien de Vries
licht: Gé Wegman

oktober-december 2003

coproductie met vzw root en BUDA Kortrijk

bekijk hier de trailer!

regie: Piet Arfeuille
spel: Kristen Denkers en Arjan Duine

De voorstelling werd in 2005 gemaakt met en gespeeld door actrice Donna Vrijhof.

“Webcamtheater in splitscreen”, kopte de Vlaamse krant De Morgen na de première. De voorstelling Are you ready, are you ready for love laat zich moeilijk in gewone theatertermen vatten. Gebruikelijke theatercodes gaan op de helling. Wie zich overgeeft aan ‘Ready’ maakt echter absoluut iets mee.

Arr.1 staat voor de ontmoeting tussen componist Martien van Bergen en dansmakers Pia Meuthen en Project Sally.
Arr.2 staat voor de ontmoeting tussen de componisten van The Gathering samen met de choreografen Tegest Pecht Guido & Miroslav Kochanek en Ben Riepe.
Arr.3 volgt in mei 2008 met componist Hawar Tawfiq en de choreografen Jelena Kostic en Helma Melis.

Productiehuis Brabant, Station Zuid en Muzieklab Brabant slaan de handen ineen met een laboratoriumproject voor choreografie en danscompositie.

De drie initiatoren arrangeren een ontmoeting tussen twee jonge zuidelijke choreografische talenten/initiatieven en een componist die zich niet eerder op het gebied van de danscompositie heeft begeven. Op basis van muziek van de componist worden in korte tijd twee verschillende choreografieën van circa vijftien minuten gemaakt. De twee korte dansstukken worden na elkaar getoond.Het lichtontwerp is van Michel Spang. Arr. wordt mede mogelijk gemaakt door het VSBfonds.

Over Station Zuid
Station Zuid, danshuis van het zuiden, is sinds september 2005 een nieuwe speler in het Nederlandse dansveld. Station Zuid is gevestigd in Tilburg en wordt gefinancierd door het ministerie van OC&W, de provincies Noord-Brabant, Limburg en Zeeland en de gemeente Tilburg. Jaarlijks worden er drie moderne dansvoorstellingen gemaakt die, met een nadruk in het zuiden, in het gehele land te zien zullen zijn. In het eerste jaar werden gerealiseerd: Requiem for Two Chairs en Radio and Juliet van choreograaf Edward Clug en The Recital van choreograaf Stephen Shropshire. In 2007 speelde het double-bill programma Mind the Gap van Václav Kuneš en Stephen Shropshire. Tijdens diverse zomerfestivals dat jaar was Seven by 2 van Sylvain Émard en André Gingras te zien. Momenteel toert grote zaal voorstelling Sacre du Temps van Edward Clug langs theaters in Nederland. In 2008 maakt Station Zuid de voorstelling Newbodies met Pia Meuthen. Zie ook: www.stationzuid.nl

Over Muzieklab Brabant
Muzieklab is een genreoverstijgend platform dat opgericht is voor de productie van innovatieve muziekprojecten. Muzieklab houdt zich bezig met het brede palet van de muziek van vandaag: van dance en pop tot geïmproviseerde (jazz-) muziek en hedendaagse gecomponeerde muziek tot geluidskunst. Dit alles zowel van Westerse als van niet-westerse oorsprong. Speciale aandacht is er voor cross-overs tussen deze sectoren. Centraal staat het initiëren, produceren en presenteren van projecten waarbij muziek het dragende element is. Er is aandacht voor activiteiten met een multidisciplinair karakter. Zie ook: www.muzieklab.com

theater
regie: René Jagers
choreografie: Ives Thuwis
met: Ives Thuwis en Emilie Sterckenburg, Bert Palinckx, René Jagers

maart - april 1998

dans-performance
door: T.R.A.S.H.
regie: Kristel van Issum
spel: Naomi Bomberg, Natasja Haan, Joris van Laak, Rocco Vermijs, Frank Waterberg, Roy Pullens

februari 2000

multidici
met: De Nederlandse Oom, Punternelly, Fernando Krapp, BloedEigen, Constructam/Boot, TRALLALLA, Qwienes van de T: goes I, Ik ben Onschuldig, Hellmond film en Klem film, bijdragen van Muzieklab muziek en een Scabreuze vertelling theater.

mei-juni 2001

Theaterbelevenis waarin toneel, dans, muziek en fotografie verenigd worden. Het samenwerkingsproject werd gerealiseerd in het theaterseizoen 2007/2008.

Concept
De Wetten van Kepler, Wim Berings

Participanten / makers
Productiehuis Brabant, Het Zuidelijk Toneel, United-C, Drieons, Artemis, Toneelacademie Maastricht, fotograaf Joep Lennarts en De Wetten van Kepler

Huiskamer-theaterfestival
regie: Merel Beernink, Pia Meuthen, Hein Verhees, Marcel Lenssen, Claire Leenaers, Anke Boerstra, Désirée van der Heiden, Martijn Donders
spel: Karlien Pijnenborg, Ulrike Doszman, Ilse van Kemenade, Dimme Treurniet, Dennis Coenen, Rob van Gestel en Mireille Verhoeven, Hans Maas, Kees Hartveld, Mariska Koopman, Vera de Groot en Fokka Deelen

mei - juni 1999

Natasja d'Armagnac (o.a.Pass the Butler, Cocue en I love BN) maakt een locatievoorstelling rond het thema water, Marcel Roelfsema tekent voor de tekst, Bernadette Notten voor de vormgeving. De voorstelling wordt gemaakt in opdracht van het project Duurzame Watersystemen.

dans/theater

regie/choreografie: Désirée van der Heijden, Pia Meuthen
spel/dans: Radomira Dostal, Jeroen Klein Gunnewiek, Barbara Mullin, Erik Whien
vormgeving: Jef Klaassens/verdieping 3

februari-oktober 2001

Een tragikomische voorstelling over liefde, wrok en fanfaremuziek

Tekst
Herman van de Wijdeven

Regie
Annelies van Wieringen

Bok & Geit was in 2006 een coproductie van Productiehuis Brabant en Theaterfestival Boulevard i.s.m. Toneelgroep Oostpool. De reprise toernee 2007 is geproduceerd door Toneelgroep Oostpool.

theater

tekst: Elvis Peeters
regie: Claire Leenaers
spel: Dimitri Duquennoy, Monic Hendrickx

februari - april 2000

Het eten van dieren betekent iets. Maar tussen het beest in de wei en dat wat uiteindelijk op je bord ligt hangt een hardnekkige nevel. De productie van vlees wordt bewust voor de consument afgedekt. Sandra Lange ontsluiert het schemergebied dat rond het slachthuis hangt in haar theatrale video installatie car-ne.

car-ne is een preview voor Sandra's komende interdisciplinaire voorstelling Een engel met verstand van bloed, die deze zomer te zien zal zijn op Theaterfestival Boulevard.
car-ne was te zien op Festival CEMENT 2012.

Performance Design: Sandra Lange
Interactive Performance Design: Job Jutten
Digital Video Design: Thomas Bos
Dramaturgie: Robbert van Heuven
Fotoverslag: Paul Hoes, www.paulhoes.com
Dit is een co-productie van De Krachtcentrale en Productiehuis Brabant

Mede mogelijk gemaakt door Prins Bernhard Cultuurfonds, Productiefonds Oost-Nederland, Gemeente Zwolle en de HKU.
 

theater

concept: Suzanne van der Horst, Janneke Kops, Martha Nuhoff
spel: Suzanne van der Horst, Janneke Kops
tekst: Suzanne van der Horst
foto: Clemens Lampe

maart 2005

theater
tekst: Natasja d’Armagnac
regie: Natasja d' Armagnac
spel: Ingrid van der Lecq, Martijn Nieuwerf

december 1997 - januari 1998

theater

tekst: Rogier Schippers
regie: Claire Leenaers
spel en zang: Bernadette Jilesen
spel: Rogier Schippers

maart-april 2003

multimedia

regie en vormgeving: Gerrie Fiers, Marsel Pott
spel: Ellen Dikker
met: Heidi Pott, Joep Smeets, Hans Maas

februari-juni 2001

Couple is een choreografie van Arno Schuitemaker die voor het eerst te zien was tijdens Goesting, het festival van de Verkadefabriek rond het thema 'smaak'. Goesting was de feestelijke afsluiting met theater, dans, film en meer ter ere van 5 jaar Verkadefabriek, in juli 2010.

Couple wordt nog steeds -ad hoc- gespeeld.

Couple is een solo waarin gespeeld wordt met de relatie tussen danser en publiek. Met enerzijds de spanning tussen de kracht en breekbaarheid van het lichaam en anderzijds de zoektocht naar nieuwe vormen en mogelijkheden om de ervaring van beweging dichtbij te brengen, worden de danser en de toeschouwer meegenomen in een gezamenlijke ervaring.

choreografie
Arno Schuitemaker

dans
Miguel Fiol Durán

Couple is een co-productie met Verkadefabriek.

theater

regie: Anke Boerstra
spel: Renske van den Broek, Ilse van Kemenade
vormgeving: Hetty van Bommel

februari 2001, januari 2002

theater

concept en spel: Steye van Dam & Gerlon Zeilstra
eindregie: Renske van den Broek
techniek: Klaas Tops

augustus 2005

DATSJA is een voorstelling van Powerboat. Het is meer dan alleen een theatervoorstelling: DATSJA is een avond met een mengeling van theater, beeldende kunst, muziek en nieuwe media. Er zal gedronken worden op vriendschap, overwinning en verdriet. Alleen het publiek heeft de sleutel tot de Datsja, het buitenhuis van  de vrijheid en het geluk.

theater
i.s.m. Drie Ons
tekst: Marian Boyer
regie: René Jagers
spel: Griet Dobbelaere en Sandra Stark
muziek: Sandra Stark
vormgeving: Hedy Grünewald

september-november 2003

2009 | 2010
Afslag Eindhoven i.s.m. Productiehuis Brabant
en Theaterfestival Boulevard    

Het leven is opstaan en vallen.

De helaasheid der dingen werd in 2006 geschreven door de Vlaamse schrijver Dimitri Verhulst. De bestseller won in 2007 de Gouden Uil publieksprijs en in 2008 de Inktaap. In het najaar van 2009 is ook een verfilming van de roman uitgekomen. Pietjan Dusee maakte voor Afslag Eindhoven de theaterbewerking, die geregisseerd werd door Yvonne van Beukering.

Dimitri woont samen met zijn vader Pierre Verhulst en zijn oom Petrol bij zijn grootmoeder. De mannen zijn ten prooi gevallen aan tomeloze drankzucht. Zij zuipen zich leunend op elkaar door het leven maar leiden een verdord bestaan. Hun grootste prestatie is om elke dag rechtop te blijven staan. God schiep de dag en zij slepen zich er doorheen. Dimitri komt langzaam tot het besef dat als hij niet in beweging komt, zijn leven net zo zal mislukken als dat van zijn vader.

De helaasheid der dingen laat kwetsbare mensen zien, een gezin in een kleine dorpsgemeenschap, met kapotte idealen en onvervulde verlangens. Ze doen pogingen om zich aan hun lethargie te onttrekken, maar mislukking ligt voortdurend op de loer. In de voorstelling worden de strijd en het onontkoombare mechanisme van verslaving getoond, luidruchtig en soms aangrijpend stil.

Te zien
In juni, augustus en september 2009 speelde De helaasheid der dingen in leegstaande fabrieken. In juni 2010 speelde de voorstelling op locatie in Eindhoven en op Oerol en in juli 2010 op Over het IJ festival.

Lees meer op de website van Afslag Eindhoven.

theater
regie: Marcel Lenssen
spel: Caroline Rochlitz, Freek Brom

september 2000

theater
regie: Madeleine Matzer
spel: Luba Esmoerzieva, Inez van Vuren
tekst: Ada Papazian
mentor: Wim Berings

februari-augustus 2001

foto: Dolph Cantrijn

theater
regie: Madeleine Matzer
tekst: Bouke Oldenhof
spel: Fokka Deelen en Dion Vincken
vormgeving: Bas Kortmann

februari-maart en augustus 2002

theater
tekst en regie: Sofie van Scheijen
spel: Rob van Gestel

augustus 2001

theater
regie: Nico van Spanje
spel: Joost Koning

september 1997 - januari 1998

Piet Arfeuille
De Zaak
Première maart 2011

De oeroude mythe van Orpheus en Eurydice... door Arfeuille grondig en eigenzinnig hertaald, en uitgebouwd tot een unieke en niet eerder geziene theaterervaring.

Een voorstelling (letterlijk) geschreven als een boek in de ruimte. De ongewone ervaring van een relatie waarin niemand spreekt, een ervaring in stilte, een uitnodiging tot onafhankelijk denken.

Daaromheen twee dansers die het boek kracht bij zetten op een plastische en sculpturale manier.

Op bepaalde punten in het leven kijk je terug, om opnieuw voorwaarts te kunnen gaan.
Je maakt de balans op.
Het is des mensens.
Je overschouwt je verleden, je zoekt antwoorden op de grote vragen van het leven.
Je gaat liggen op straat; het was geen voornemen, ook geen toeval, het gebeurde gewoon.
Je zoekt redenen om opnieuw te gaan staan.

De Zaak is een voorstelling over sterven om opnieuw geboren te worden, over de queeste naar datgene wat het leven de moeite waard maakt.

dans-muziek
door: Panama Pictures
choreografie: Pia Meuthen
compositie, liedteksten: Tjerk van der Ham
dans: Daniel Hayward, Jeroen Klein Gunnewiek, Barbara Mullin
muziek: Sarah Walder, Emiel Jansen
kostuums: Sanne Reichert
decor en licht: Bernadette Notten, Christel van Hoeckel

augustus 2003

It don’t mean a thing if it ain’t got that swing
Nadat hun gezamenlijke geestesvader is overleden, komen drie mannen samen in een wel erg leeg restaurant. Doordat de bindende factor is weggevallen staan verhoudingen op losse schroeven en moeten ideeën opnieuw bezien worden. Er ontspint zich een onwerkelijke avond waarin blijkt dat niks menselijks hen vreemd is. Een avond in een roes met wijn, muziek en een rare ober. In het donker zijn andere dingen waar dan wanneer er licht op schijnt. Diner zonder Daniël is een onderzoek naar een tragikomische voorstelling over mensen die zoeken naar wat hen verbindt en wat je als waarheid aan kunt wijzen.

tekst, spel: Bram Gerrits, Gerrit Dragt, Twan van Bragt
advies: Marijn van der Jagt

Het verhaal van Zwijn en Zeug. Twee jongeren die met razend veel energie om zich heen schoppen.

Ze vertellen hun verhaal. Hun geboorte, hoe hun briesende mama's hen met één seconde verschil op de wereld gooiden. In de wieg werd reeds hun eertse deal gesloten, de onlosmakelijke band bezegeld. Zwijncity werd geboren.

Als Koning Zwijn en Koningin Zeug willen ze ontstijgen aan de rotte wereld die hen omgeeft. Ze willen iets anders, iets beters, iets van zichzelf. Ze willen dansen, vliegen, zuipen,... en ze willen heersen!

Met hun verhalen en fantasieën bouwen ze een koninklijke kooi waarin enkel hun liefde kan overleven. Alles daarbuiten wordt in elkaar geslagen. Hun eigen wereld ín de wereld is het enige en heilige bestaan waarin ze elkaar koesteren, uitdagen en kwetsen tot aan en over hun grenzen.

Tot de barsten van Zwijncity te groot worden.




regie
Leen Braspenning

spel
Marie-Ange Gillis, Dries Beugels

vertaling
Jeroen Olieslaeghers

muziek
Bruno Op de Beek

productie
PAIN // Performing Arts International, vzw BRASART

afficheontwerp
Foto Francken

steun
Opendoek vzw

muziektheater
concept, regie, tekst, muziek: Tjerk van der Ham
spel: Gabby Bakker, Bart van Gerwen

augustus 2000

onderzoeksproject
begeleiding: Henk Zwart
spel: Ellen Dikker, Vera de Groot

februari 1998

theater
tekst: Rogier Schippers
regie: Paul Slangen
spel: Steye van Dam, Flip Filz, Monic Hendrickx, Dick van den Toorn, Stijn Westenend
vormgeving: Elian Smits
coproductie met: ZT Hollandia
foto: Ben van Duin

februari-april 2002

 

'Het is toch wonderlijk, je komt uit die vrouw maar hebt er niks mee, alsof je twee vreemden bent. Alleen is er iets, iets dat je aan elkaar bindt, dat maakt dat je aan elkaar overgeleverd bent en iets van elkaar wilt en verwacht. Is er helemaal niks wat je daar tegen kunt doen?'

Elfriede is een familiedrama geïnspireerd door de persoon Elfriede Jelinek. Een muzikale voorstelling waarbij fysiek spel de intimiteit (of juist het gebrek eraan) binnen het gezin uitvergroot. Het onontkoombare van de onderlinge relaties en bijkomstige verwachtingen, verlangens en aversies werken als een hogedrukpan.

Als gezin ben je voor altijd met elkaar verbonden, aan elkaar overgeleverd, of je dit nu prettig vindt of niet. Verbonden tegen wil en dank.

Elfriede maakt onderdeel uit van het theaterprogramma Gloednieuw en is in januari 2012 te zien in de zuideljke podia.





Regie Karin Netten
Tekst Miriam Boolsen
Spel Fried Mertens, Ytsje Rosier, Annemarie Wisse
Dramaturgie Hannah Roelofs
Kostuum/décor Maartje Aben
Productie Productiehuis Brabant

Deze voorstelling was eerder te zien op Festival CEMENT 2011, Theaterfestival Boulevard 2011 & Limburg Festival 2011.
 

2010 & 2011

'Dan wandel je met al je vrouwelijkheid, want wij zijn ongelooflijke wijven, wij zijn vrouw voorbij, wij zijn de max, in je ondergoed naar de keuken en dan ga je bakken.'

Twee nieuwe medewerksters in een chocoladepastafabriek. Zij aarzelen, ze willen niet verbleken achter potjes choco, choco, choco… Maar terug het nachtleven in gaat niet. Daar zit te veel angst, vlees en vocht. Dus trekken ze toch de verplichte latex handschoenen aan.

In de theatervoorstelling Embrasse gaan vier vrouwen het gevecht aan met hun visie op het vrouw zijn. De moeder, de dochter, de verloren, de zondige vrouw. Twee jonge, opvallende speelsters staan in Embrasse naast twee ervaren, gelauwerde actrices.



regie en beeld

Leen Braspenning

tekst

Annemarie Slotboom

spel
Katelijne Verbeke, Karlijn Sileghem, Marie-Ange Gillis, Roos Van Vlaenderen

geluidscompositie
Bruno Op de Beek

lichtontwerp
Steven Brys

animatiefilm
Fraukje Engels en Jade De Paepe

techniek
Cees Thomassen/Pol Geusens en Steven Brys

videotechniek
Bart van Geldrop

productie
Productiehuis Brabant i.s.m. BRASART

technische ondersteuning en advies
Dries Braspenning

tourneeplanning en promotionele ondersteuning België
www.thassos.be  0032 (0)3 235 04 90

dans
choreografie en dans: Jelena Kostic en Julia Riera
muziek: Jeroen Strijbos en Rob van Rijswijk
video: Hans Timmermans

maart-november 2004

theater
tekst: Rogier Schippers
spel: Danja Venekamp

februari 2002

muziektheater
regie: Gerrie Fiers
muziek: Sticks

juni 2000

In samenwerking met drie mannelijke dansers creëerde Arno Schuitemaker de voorstelling EXIT, gebaseerd op de groeiende behoefte om te ontsnappen aan de dagelijkse werkelijkheid in ons complexe bestaan, waarmee hij – op het zelfde moment – de magie van het theater uitdaagt.

Exit wordt nog steeds -ad hoc- gespeeld.

concept en choreografie
Arno Schuitemaker (i.s.m. dansers van de originele cast)

dans
Cast 2010: Manel Salas Palau, Miguel Fiol Durán, Fransesco Barba
Cast 2011: Miguel Fiol Durán, Oscar Kelsang Padrosa, Marin Lemic

muziek
Jürgen de Blonde

theater
regie: Hein Verhees
tekst: Hein Verhees en Rogier Schippers
spel: Rogier Schippers, Johan de Boose

oktober 1997

theater
tekst: Tankred Dorst
regie: Marcel Lenssen
spel: Rob van Gestel, Olga Beemster, Jur van der Lecq
vertaling: Tom Kleijn
dramaturgie: Jan van den Berg
vormgeving: Ernst Dullemond


februari-juni 2001

Festival CEMENT  vindt in 2007 plaats van dinsdag 20 t/m zondag 25 maart in Maastricht. 

Productiehuis Brabant presenteert tijdens Festival CEMENT werk van:
- Suzanne van der Horst & Twan van Bragt (Iets, dat moeten wij zijn)
- Leonard & Jeroen
- Powerboat (Datsja)
- Goed is goed producties (Woest)
- Yvonne van Beukering (Jeuk)
- Rob Kappen (Macropsie - tekst)
- Anna van der Kruis (Zo  - tekst)

Festival CEMENT 2008 vindt plaats in en om de Verkadefabriek 's-Hertogenbosch. Productiehuis Brabant presenteert tijdens het festival een aantal voorstellingen en tekstlezingen. Klik op de link voor meer informatie over een voorstelling.

Allemaal 37
Theatervoorstelling over een groep vrienden, 30+, die gespeeld wordt door vijf jonge spelers. De dertigers uit het stuk worden vertolkt door de zestienjarigen die zij ooit waren. Regie Lenneke Maas. Tekst Marcel Lenssen.

Stormval
Peerke Malschaert studeerde met de gelijknamige presentatie naar Daniil Charms eerder dit jaar af aan de Fontys Academie voor Drama te Tilburg. Nu werkt ze de muziektheatervoorstelling verder uit.

Arr. 2
Een componist draagt muziek aan, van waaruit twee verschillende choreografieen worden ontwikkeld. Dit onderzoeksproject is een samenwerking van Muzieklab Brabant, Station Zuid en Productiehuis Brabant.
Bij Arr. 2 werken de muzikanten van The Gathering met de choreografen Tegest Toonen & Miroslav Kochanek en Ben J. Riepe.

Hoop op een hert
Marieke op den Akker presenteert tijdens het festival een eerste tekstlezing van haar nieuwe theatertekst Hoop op een hert.

Festival CEMENT 2012: editie 13. Van 20 t/m 25 maart 2012 presenteert het festival fris, fruitig, krakend en schurend werk van 23 jonge theatermakers, choreografen en schrijvers. Veelal uit het Zuiden van Nederland en Vlaanderen.

Met dit jaar vanuit Productiehuis Brabant:

• The Fifteen Project van Arno Schuitemaker (dansvoorstelling)
   
• Wie is er bang van 'Who's afraid of Virginia Woolf'? van Lenneke Maas (documentair theater)
   
• Carrousel van Suzanne van der Horst (poetisch én confronterend, muzikaal theater)
   
• ROUW van Leen Braspenning (multimediaal tochtje)
   
• Een dieptriest tochtje van Anna van der Kruis/De zon schijnt niet in uw TV (theater, presentatie)
   
• car-ne van Sandra Lange (video-installatie)
   

Festival CEMENT vindt plaats van 20 t/m 25 maart in 's-Hertogenbosch op diverse locaties. Festivalhart is de Verkadefabriek. Voor meer festivalinfo, kijk op festivalcement.nl.

Deze fotografische portretreeks is gestart als vooronderzoek bij het theaterstuk Dekaloog. Met steun van de Vlaamse Gemeenschap ging Leen verder met deze reeks. Leen portretteert bewoners van de Groene Briel: hoogbouw in een wijk met sociale woningbouw te Gent. Ook in 2009 trok Leen de woonblokken in om de bewoners voor haar lens te vragen. Hieruit is momenteel een reeks van 21 portretten geselecteerd.

De reeks was te zien tijdens van 14-20 maart 2010 tijdens Festival CEMENT in de Verkadefabriek.
In maart-april in Theater Frascati, Amsterdam en in mei 2010 in Gent.

Leen werkte tevens aan een boek waarin alle genomen portretten verzameld worden.

dans-happening
door: BOT-producties
muziek: Tjerk van der Ham
choreografie: Pia Meuten e.a.

september 2000-februari 2001

Miroslav Kochánek en Tegest Pecht-Guido speelden eerder in Praag hun voorstelling Friet Sex Speciaal. Een fysieke dans- en theaterproductie vol overtuiging en humor over (en met!) eten - en vele andere lusten die bevredigd moeten worden. Na Friet Sex Speciaal, Friet Sex Birthday Speciaal en Friet Sex Ponec Speciaal heet deze nu Friet Sex Zwanger Speciaal en is te zien tijdens festival Goesting.

Choreografie
Tegest Toonen, Miroslav Kochánek

Dans
Tegest Pecht-Guido, Miroslav Kochánek

Friet
Jani & Kubi

Sex
nog onbekend

Lichtontwerp
Tomáš Morávek

Kostuums
Kastje

Muziek
dj Hamba, Norman Hoffman

I.s.m.
Koko, Akmodos, Productiehuis Brabant, Theater De NWE Vorst

Foto
Andreia Rodrigues

muziek
compositie: Geurt Grosfeld, Tjerk van der Ham, Fred Kallemein
directie: Henk Koekkoek

februari 2000

theater
regie: Anke Boerstra
spel: Ingrid Wender, Femke Klinkenbijl/Ilse van Kemenade, Hans Maas

maart - mei 1998

theater
tekst: Joost Zwagerman
regie: Joris van Midde
spel: Christiaan Montanus, Marcel Roelfsema, Hans Maas, Dennis Coenen, Mirjam de Bont

maart - mei 1997

Halfgeleiders is een tijdsontwrichtende muziektheatervoorstelling van Productiehuis Brabant, November Music en VocaalLAB Nederland door Peerke Malschaert, Bruno Nelissen en Johannes Westendorp

Verloren tijd bestáát. Vermiste seconden zonder signalement. Minuten die verdwalen tussen zojuist en dadelijk. Uren die zich terugtrekken van verveling.

Theatermaker Peerke Malschaert heeft een fascinatie voor verloren tijd. Wachten op een bus. Een hond die zich bedenkt en niet blaft. Een kus die uitblijft. Onbelangrijke momenten. Zo lijkt het. Maar wie luistert, hoort het tikken op straat. Horloges zwijgen. Vijf personages niet. Nog maar 42 seconden verwijderd van de klap. Dreigend? Ha ha, said the clown.

Halfgeleiders is een vervreemdend en bij vlagen humoristisch sprookje dat als opera verstrijkt. In een willekeurige straat geven vijf willekeurige voorbijgangers hardop prijs wat hun hoofd in beslag neemt. Langzaam verstrengelen de vijf gezongen monologen zich met elkaar. De tijd? Die rekt zich geeuwend uit en draait zich na 42 seconden om. Eén zekerheid: het leven overkomt je waar je bij staat.

Librettist Johannes Westendorp en componist Bruno Nelissen ontwikkelden het muziektheaterconcept van ‘Halfgeleiders’ waarin verloren tijd centraal staat. Regisseur Peerke Malschaert werkt dit concept met hen uit tot een voorstelling; een ontmoeting tussen vier zangers, een acteur en 15 figuranten uit de stad waar de productie wordt opgevoerd. Het libretto is van geluidskunstenaar Johannes Westendorp, die in de ban is van zelfvernietigende instrumenten en klanken in verval – met een knipoog naar Dada en Fluxus. Zo schreef Westendorp eerder werk voor smeltende panfluiten van chocolade en een orgel met kartonnen pijpen die vlam vatten. Voor de muziek tekent componist en gitarist Bruno Nelissen, die hoge ogen gooide met onder meer zijn ‘Moshammeroper’ over de vermoorde Beierse modekoning Rudolph Moshammer. Nelissen maakte tevens 4 opera's bij Anthony Heidweiller (Buffo operamakers/ YO festival) en de muziektheatervoorstelling 'Moskou-Petoesjki' bij Kameroperahuis Zwolle.

Regisseur Peerke Malschaert – “ik ben een voyeur die inzoomt op zinnen, beelden en bewegingen die plotseling samenvallen” – maakte eerder de muziektheaterproducties ‘Hunting of the Snark’ naar een tekst van Paul Pourveur en ‘Stormval’ dat is geïnspireerd op werk van Daniil Charms. Over ‘Halfgeleiders’: “Ik wil de tijdsbeleving van de bezoeker ontregelen. Als je de zaal uitstapt, zie je misschien een auto die trager dan een slak voorbijrijdt. Of je bestelt een pilsje dat in vijftien seconden verschaalt. Want als je stilstaat bij de zinloosheid van tijd, krijgt toeval een kans.”

Halfgeleiders ging in première op Festival November Music 2009 in Den Bosch. Toernee half november – eind december 2009.

Halfgeleiders wordt mede mogelijk gemaakt door het NFPK+, Provincie Noord-Brabant, Libra Fonds, Lira Fonds, Oorproeven, Norma Fonds, SNS REAAL Fonds en VSBfonds.

libretto
Johannes Westendorp

muziek
Bruno Nelissen

regie
Peerke Malschaert

dramaturgie
Cecile Brommer

zang/spel
Solisten VocaalLAB: Jennifer van der Hart, Maria de los Angeles Marques Fernandez, Gunnar Brandt-Sigurdsson en Tiemo Wang.
Trio VocaalLAB (tape): Hester Hentzepeter, Fanny Alofs en Job Hubatka. 


spel
Wim Bouwens en 15 figuranten.

mastercoaches zang
Romain Bischoff en Elena Vink | Repetitor: Henry Kelder

kleding- en decorontwerp
Judith Abels

animatie
Studio Tween

lichtontwerp/techniek
Ate Jan van Kampen

geluidstechniek/klankregie
Wouter Snoei

videotechniek
Vincent Vriens

coördinatie figuranten
Susanne Weijers


fotografie
Joep Lennarts

co-producenten
www.novembermusic.net
www.vocaallab.com

theater
concept: Dennis Koltgen
eindregie: Annelies van Wieringen
spel: Dennis Koltgen en Janneke Kops

Voor grote mensenkinderen die in sprookjes geloven.

theater
naar: Lisette Lewin
regie: Madeleine Matzer
spel: Fokka Deelen, Wendell Jaspers
vormgeving: Bas Kortmann

maart-augustus 2003

Tekstlezing, 2010

De Zweedse auteur Majgull Axelsson beschrijft in Heiligenlegendes drie generaties vrouwen die op zeer jonge leeftijd en niet gepland een dochter op de wereld zetten.

Leen Braspenning presenteert op festival CEMENT een geënsceneerde tekstlezing van Heiligenlegendes, met acteurs Daan Alkemade, Marjolein Buijs, Gusta Geleijnse, Rob van Gestel, Bert Geurkink, Marije Idema, José Kuijpers, Vincent van der Valk en Ingrid de Vos.

theater
tekst en regie: Rogier Schippers
spel: José Kuijpers, Michel Van Dousselaere, Rogier Schippers
dramaturgie: Paul Slangen
muziek: Wim Selles
vormgeving: Simon Haen

september-november 2001

dans
choreografie: Pia Meuthen
dans: Yuri Bongers, Ulrike Doszman, Barbara Mullin, Anja Reinhard, Armin Tashakoor

februari - december 2000

theater
tekst: Frederieke Hijink
spel: Anke van 't Hof en Jur van der Lecq

theater
regie: Madeleine Matzer
naar de roman van Oek de Jong

Een komische en absurde voorstelling, waarin vier personen hard op zoek zijn naar de reden van hun bestaan. In Hoop op een Hert willen een actrice, een automobiliste, een wetenschapper en de maagd Maria heel zeker weten waartoe zij op deze aardkloot zijn. Maar waarom zo hard zoeken om te vinden?

Marike op den Akker schreef Hoop op een Hert. En Nicole Vervloed regisseert nu deze theatertekst met Manon Nieuweboer, Marcel Roelfsema, Lotte Vogel, Hiske Eriks en Kim Eldering in een voorstelling waarin speels de vloer wordt aangeveegd met bezinningstherapieën, control freaks, godsdienstwaanzinnigen en nerds. Een voorstelling over alles loslaten en durven uitademen. Laat je meenemen naar een wereld waarin alles NU is.

Hert: 'Als u ons tegenkomt in de donkere nacht, vrees dan niet, maar trap zachtjes op de rem van uw bestaan.’

Geïnspireerd door het gegeven van verschijningen trok schrijfster Marike op den Akker in een mistige winter langs een groot aantal ‘bedevaartsplaatsen’. Mede op basis van deze ervaringen schreef ze de theatertekst Hoop op een Hert. Over gezien willen worden. Over de behoefte aan erkenning. Heb je controle over de loop van de gebeurtenissen in je leven en aan wie ben je verantwoording schuldig?  

De tekst is geschreven met steun van Libra, het Literair Informatiepunt Brabant, en Lira Fonds.

tekst: Hans den Hartog Jager
regie: Tanya Hermsen

een nieuwe theatertekst van Hans den Hartog Jager

“Alsof de werkelijkheid een schemerzone tussen twee televisietoestellen is geworden”

Oorlogsgebied. Drie journalisten. Een hotelkamer. Buiten is het stil. De stilte voor een nieuw begin of de stilte van het einde? Binnen het geluid van drie mensen die op eigen wijze overeind proberen te blijven te midden van een wereld die in brand staat.
Is dit film of de reële wereld, hemel of aarde, fictie of realiteit, een spel of de werkelijkheid?
Een presentatrice, een cameravrouw en een geluidsman spreken over vakmanschap en beroepszeer. Tot ze op harde wijze met de realiteit worden geconfronteerd: de wereld staat in brand, er is oorlog, er is een dode.
Ze moeten iets doen, hier en nu.

Hans den Hartog Jager (1968) schrijft in 2008 voor het schrijfproject Utopia van Het Zuidelijk Toneel. In 2006 schreef hij in opdracht van Victoria Gent zijn eerste theatertekst Voor hen die vielen. Hans studeerde Nederlands en Kunstgeschiedenis. Hij werkte als journalist/kunstredacteur voor weekblad HP/De Tijd en NRC-Handelsblad en schreef monografische publicaties. In 2003 verscheen van zijn hand The Essential Van Gogh, een kleine monografie over leven en werk van Vincent van Gogh aan de hand van de collectie van Museum Kröller-Müller in Otterlo. In februari 2003 debuteerde Hans bij uitgeverij De Bezige Bij met de roman Zelf God worden, waarin zijn fascinaties voor kunst, kijken en interpretatie bij elkaar komen. Voor Zelf God worden werd Den Hartog Jager genomineerd voor de Debutantenprijs, de longlist van de AKO literatuurprijs en hij werd opgenomen in het literair jaarboek Magazijn. In 2005 werd hij, als een van de veelbelovendste debutanten van de afgelopen tien jaar, uitverkoren voor de tentoonstelling Hollandse Nieuwe in het Letterkundig Museum. In 2004 publiceerde Den Hartog Jager Verf, hedendaagse Nederlandse schilders over hun werk. In oktober 2006 verscheen Maltus, zijn tweede roman. Maltus werd genomineerd voor de BNG Nieuwe Literatuur Prijs. November 2008 verscheen Dit is Nederland, een boek over Nederlandse meesterwerken uit de schilderkunst.

Tanya Hermsen (1969) regisseerde talloze theaterproducties, onder andere bij deBANK/Victoria (Snapshot, Zuffa), de Kopergietery (Littekens en Bergman, Heilige Antonio,...) en De Wetten van Kepler (Parasieten). Ze werkte samen met schrijver Paul Pourveur en regisseur Gerardjan Rijnders. Ze schreef mee aan het boek Ik heb het tegen jou en maakte met Merel Beernink de documenaire This fairy tale started on the 28th of February 1965. De afgelopen twee jaar werd Hermsen ondersteund door Victoria/De Bank in Gent.

Afzet 
- vlakke vloerzalen -

Speelperiode
Half februari t/m half april 2009, première 13 februari 2009.

Met dank aan
Victoria & Golden Tulip Hotel Centraal
           

multidici
met: Utopien, De Val, De Nederlandse Oom

augustus 2001

theater
regie
Lenneke Maas

tekst
Rogier Schippers

Hunted (voorheen Hunter) vormt samen met Hunter (de film) deel 1 van Het mooiste is altijd van een ander.

regie
Ruut van der Beele

naar een tekst van
Rogier Schippers

Hunter (de film) vormt samen met Hunted (voorheen Hunter) deel 1 van Het mooiste is altijd van een ander.

Suzanne van der Horst en Twan van Bragt maken in het kader van Het Mooiste is altijd van een ander 03 een voorstelling met weinig woorden. In dezelfde serie maakt het duo Leonard&Jeroen de korte film Aquarium. Anna van der Kruis schreef prozatekst Hetzelfde anders, die beide makersduo's inspireerde.

tekstlezing
tekst: Pascale Platel
lezing: Ianka Fleerackers, Pascale Platel

augustus 2000 en mei 2001

theater
tekst en regie: Natasja d'Armagnac
spel: Helen Juurlink
zang: Lieve van Tuijl, Laura van Driel
decor: Romijn Conen
muziek: Ivar van Urk

februari-maart 2002

Regisseur Yvonne van Beukering maakte eerder succesvolle (locatie)voorstellingen die te zien waren op diverse festivals en in kleine zalen. Met Jeuk maakt ze haar eerste grotere theatertournee. Het werk van Van Beukering is indringend en muzikaal. Ze componeert tekst, beeld en geluid tot één geheel in een ode aan de zoekende, eenzame mens.

theater
Productiehuis Brabant viert zijn 10-jarig jubileum met de feestelijke voorstelling Kätchen uit Heilbronn, een romantische bestseller uit de Duitse toneelliteratuur van Heinrich von Kleist.
Vier avonden nodigt Productiehuis Brabant bij zijn ‘oerpodia’ oud en nieuw publiek uit om dit jubileum mee te vieren. Aansluitend aan de voorstelling wordt er een feestrede gehouden met kaas en bierworst.

theater/tekst

Een coproductie met Het Zuidelijk Toneel.

regie
Matthijs Rümke

met steun van
VSB Fonds

locatietheater
tekst: Tankred Dorst
regie: Anny van Hoof
spel: Dries Smits, Dianne Krijnen, Hein Verhees, Xander Straat
foto: Joep Lennarts

augustus 1997, festival Boulevard

dans
i.s.m. LaMelis
choreografie, decor, kostuums: Helma Melis
dans: Rikke Baewert, Caroline Lieffers, Dorien Wynants, Brenda Boks

februari-april 2003

theater/muziek
regie: Claire Leenaers
tekst: Rogier Schippers
spel en zang: Bernadette Jilesen en Rogier Schippers

februari 2002

theater
tekst naar Jean Genet
regie: Ivo van Megen
spel: Arjan Duine, Marlies Hamelynck, Sofie van der Vleuten
dramaturgie: Remko Romers
vormgeving: Judith Abels

januari-februari 2005

2006/2007

Volgens de Vlaamse krant De Standaard bevindt het werk van Laure Dever en Laura Vanborm zich ergens tussen Charlie's Angels en James Bond. De twee danseressen maken met LaLa#3: Cocomotel een voorstelling die tegelijkertijd fragiel, krachtig, humoristisch en ironisch is, met een eigen danstaal wars van alle grote woorden en clichés.

Laure Dever en Laura Vanborm studeren in 2004 beiden af aan de Fontys Dansacademie in Tilburg. Hun afstudeerproject, ‘LaLa#2: Caroline & Rosie’, maakte een succesvolle internationale tournee.

Met LaLa#3: Cocomotel zetten Laure Dever en Laura Vanborm een stap verder in hun gezamenlijk parcours, begeleid door theatermaakster/actrice Lies Pauwels en in samenwerking met videomaker Michiel De Jaeger. Inspiratiebronnen zijn fotografie, film en de wereld van strips.




concept & dans
Laure Dever & Laura Vanborm

artistieke begeleiding
Lies Pauwels

video & fotografie
Michiel De Jaeger

decor- en kostuumontwerp
An Breugelmans

muziek gekozen en bewerkt door
Lies Vanborm & Kurt Verleure

lichtontwerp
Philippe Digneffe

uitvoering decor
Herman De Roover

coördinatie
Marika Ingels

productieleiding
Wim Clapdorp

productie
Victoria & Productiehuis Brabant

met dank aan
Belim Bouwteam

Deze vierde Lala is er één waarin Laura en Laure hun energieke en humoristische dansstijl in water en op lucht voortzetten. In december 2010 maakt de voorstelling onderdeel uit van de Blind Date - nieuwe theatermakers on tour van Theater Instituut Nederland. Hiervoor waren de Lala's van 9 tot en met 14 november te zien in Denemarken op het Junge Hunde Festival, te Arhus.

Drie psychonauten scheppen een ruimte om zich heen die hen moet beschermen voor bedreigingen van buitenaf. Al naargelang de situatie, bewegen ze zich voort, passen ze zich aan of herscheppen ze de ruimte. Bewegend in een wonderlijke waterwereld ervaren ze zwevend hun gedachten. Gegarandeerd een zinsbegoochelende voorstelling.

'Spheres are the spaces where people actually live, we cannot exist otherwise than in these selff-animated spaces.' - Peter Sloterdijk

Laure Dever en Laura Vanborm maken onbevangen, ironische, en tegelijk humoristische choreografiën. In hun danswereld spitsen ze zich toe op het scheppen van sferen, op het creëren van een subtiele droomwereld die ergens anders ligt. Deze droomwereld strookt niet met de realiteit en volgt geen logisch verhaal. Kenmerkend voor hun werk is de filmische insteek van hun theater, dans en beweging. Het Vlaamse duo gebruikt film- en fotobeelden uit de werkelijkheid als vertrekpunt. Hun nieuwe, vierde productie LaLa#4: bubbleissues zit - nog meer dan zijn voorgangers - vol visuele suggesties waaruit de toeschouwer een eigen verhaal kan distilleren. Aangestoken door hun humor, vitaliteit en inventieve kijk, wordt het publiek meegezogen in hun wereld. Een droomwereld.


Met
Laure Dever, Lucie Petrusova en Seppe Baeyens (Lucie vervangt Laura Vanborm wegens zwangerschap van Laura).

Lala
... staat voor Laure Dever en Laura Vanborm. Twee jonge danseressen die imponeren met hun brutaliteit en humor. De voorstellingen LaLa#1 en #2 maakten ze op de dansacademie. LaLa#3 werd gespeeld in heel Nederland en Vlaanderen en gooide hoge ogen op festivals in het buitenland. LaLa#3 was, net als LaLa#4, ook te zien in de Blind Date. In LaLa#4 komt versterking van danser Seppe Baeyens.

'Wat het meest opvalt bij 'LaLa#5' is de uitstekende timing en het lef om stiltes te laten vallen. Minutenlang kijk je naar schuddende, dansende billen of naar een vrouw die een tapijt met tijgerprint omtovert tot jurk met sluier, een tent of een slaapzak.'
(Joost Goutziers in Brabants Dagblad)

Lala#5: I am the perfect size toont een vrouw die helemaal opgaat in het gevecht tegen de ontgoocheling van haar leven. Steeds opnieuw creëert ze vanuit haar gedachten een setting om haar leven draaglijker te maken. Een wereld zonder confrontatie of tegenslag waarin alles geschiedt zoals zij het wil. Ontdaan van alle realiteitszin wentelt ze zich in haar eenzaamheid.

Ik hoor mijn voetstappen, ik maak ze.
Ik voel mezelf, ik voel wat ik denk. Heel eventjes ben ik gelukkig. Heel eventjes voel ik wat dat betekent. Het maakt me verdrietig.
Ik wil samen zijn.
Niet storen a.u.b., dit is wat ik doe.
Ik voel mijn lichaam, mijn vrouwenlichaam. Ik voel mijn vrouwelijkheid.
 

Concept
Laure Dever en Laura Vanborm

Regie
Laura Vanborm

Dans
Laure Dever

Kostuum
An Breugelmans

Muziek
Thang Tung Tran & Lies Vanborm

Licht
Timme Afschrift

Coaching
Arend Pinoy

Trailer
Victor-Zorro

Met dank aan
kc nOna, Campo, Toneelgroep Ceremonia

theater
tekst: Helmut Krausser
regie: Marcel Lenssen
spel: Christiaan Montanus, Danja Venekamp, Aad Spee

december 1997 - januari 1998

Leonard en Jeroen proberen met hun films en performances op een abstracte, recalcitrante, impulsieve en relativerende manier een beeld te geven van belachelijke situaties waarin we met z'n allen vaak verkeren in ons dagelijks leven. U loopt het risico dat dat bovendien deels humoristisch uitpakt.

De film Life is Life kenschetsen ze zelf als ontnuchterend, humoristisch en depressief.

Life is Life is voor het kunstenaarsduo een volgende episode in hun zoektocht naar diepgang in de oppervlakte, de schoonheid van de leegte en het schrale bestaan van mensen, dieren en dingen.

Regie/Productie/Techniek/Camara/Spel: Jeroen Opstelten en Leonard Bedaux

theater
regie: Joris van Midde
spel: Herman van de Wijdeven, Christiaan Montanus, Rutger Kroon

maart - mei 1999

Macropsie is het theaterdebuut van auteur Rob Kappen. Een monoloog voor een meisje van zeventien. Babette groeit op in de commune van haar ouders. Ze heeft een vreemde afwijking: vaak weet ze niet waar ze is. Ook nu niet. Aan de hand van herinneringen, bespiegelingen over tijd en ruimte, de evolutietheorie, reïncarnatie en haar familieleden leidt ze ons in een cumulerende suspense binnen in haar wereld.

Ik heb gelezen dat ruimte een relatief begrip is. Dat alle materie eigenlijk uit moleculen bestaat. En dat er atomen zijn. Er is een soort wand en er is een kern. De ruimte tussen de kern en de wand kun je vergelijken met de afstand van de zon tot de rand van ons zonnestelsel. Die ruimte daar tussenin, hè, die ruimte is helemaal niets. Dat is best vet, hoor, als je er zo eens over nadenkt. Dat je op een stoel zit en dat 99,9 procent van die stoel uit helemaal niets bestaat.

Lotte Veenstra leest de rol van Babette. Kim Zonneveld tekent voor de enscenering van de tekstlezing.

Mag ik nog wat langer blijven? is een muziektheatervoorstelling van Peerke Malschaert en Barbara Knapper, welke te zien was op Oerol en Over het IJ Festival 2010.

De oerknal was een explosie van tijd en ruimte.
En in die ruimte woont een mens.

Aan de rand van een stad die groeit en uitdijt gaan een muzikant en een kind op zoek naar hun bestaansrecht op een aarde die ook draait zonder hen.

Met als uitgangspunt een 37 seconden durende prelude van Chopin proberen zij een micro-universum te vormen in een groter geheel.

concept
Knapper&Malschaert

regie
Peerke Malschaert

spel
Barbara Knapper

muziek en compositie
Aart Strootman

dramaturgie
Simone Hogendijk, Cecile Brommer

dans
i.s.m.: LaMelis
choreografie, decor, kostuums: Helma Melis
dans: Rikke Baewert, Stefan Ernst, Birgit Gunzl/Caroline Lieffers

maart 2002-januari 2003

Over de absolute liefde van een dochter aan haar moeder.

De mama van Dina is prostituee en de mannen maken haar ziek. Fysiek en psychisch gaat ze kapot. Het ziekenhuis is bekend terrein, maar de medicijnen zijn veel te duur. Dina wil haar moeder niet verliezen en doet er alles aan om haar uit het nachtleven te loodsen. Maar het leven is niet lief voor een hoerendochter. De prille liefde met haar buurjongen mag er niet zijn, en de huisbaas wil genot ter betaling van de huur.

Tournee in de theaters: februari-april 2010

regie en beeld
Leen Braspenning

spel
David Cantens, Aza Declercq, Roos Van Vlaenderen

techniek
Cees Thomassen
Pepijn Domenie (stage)

theater
tekst (naar Louis Paul Boon): Tom Blokdijk, Yvonne van Beukering
regie: Yvonne van Beukering
spel: Rogier Schippers, Dianne Krijnen, Femke Klinkenbijl, Hans Maas
decor en licht: Ton de Witte
geluid en video: Luk Sponselee

augustus 2003

2010

Laure Dever is de helft van het Vlaamse dansduo LaLa.. Voor de maandelijkse cultuurwandeling L’Avventura (Tilburg) maakte Laure een solo getiteld Mourningbox, over een vrouw die al het leed van de wereld op haar fragiele schouders draagt. Ze zit gevangen in een eeuwigdurende sterfscène, die zich voltrekt in een meer dan levensgrote kartonnen doos. Potloodtekeningetjes van de hand van de dansmaakster zelf, geprojecteerd als een levend behang, onderstrepen het lot van de vrouw. Een beklemmende en surreële solo.

concept, beeld, geluid, dans
Laure Dever

kostuum
Mati Mommaerts

techniek
Michel Spang

met dank aan
L’Avventura, de Pianofabriek, wpZimmer, CC Berchem, Kate Olsen, Laura Vanborm, Iris Oosters en Sabine Dehamchi

theater/dans
concept & regie: Toon Ory

theater
regie: Joris van Midde
spel: Bob Swarze, Carine Korteweg, Danja Venekamp,
maart - mei 1998

theater
tekst en regie: Renske van den Broek

Nieuwe dans en nieuwe composities: choreografen en componisten in actie bij Productiehuis Brabant, Muzieklab Brabant en Danshuis Station Zuid.

Betreed het toneel van het Theater aan de Parade via de artiesteningang. Welkom in de wereld achter het doek. Waar gewerkt wordt. Waar dansers, choreografen en componisten zich voorbereiden op wat komen gaat. Een warming-up. Geschuif met decorstukken. Een laatste repetitie.

In deze wereld presenteren Productiehuis Brabant, Muzieklab Brabant en Danshuis Station Zuid de resultaten uit een jaar samenwerking in het project Arr.
Choreografen en componisten gingen met elkaar in dialoog in geluids- en dansstudio’s. Zo ontstond een serie zuidelijke laboratoriumprojecten.

New ARRivals biedt een letterlijk kijkje achter de schermen van en met verschillende korte voorstellingen.
Dans van Project Sally, Tegest en Miroslav, Ben J. Riepe, Jelena Kostic en Helma Melis op muziek van Blimey, The Gathering en Hawar Tawfiq.

Project Sally - Arr.1.ps
Gefragmenteerde emotie in de menselijke zoektocht naar aanraking. Arr.1.-PS wordt gedanst door Martijn Kappers, Maarten Hunink en Jessica van Reusschen, choreografie: Stefan Ernst en Ronald Wintjens, dansdramaturgie: Caroline Ribbers, decor: Simon Haen, muziek: Blimey!

Tegest & Miroslav
“Het is groot, wit en duwt alles weg’’. Dans: Tegest Pecht-Guido, Miroslav Kochánek, Andreia Rodrigues, Eva šusová, muziek: The Gathering.

Ben J. Riepe - Der Schwarze Raum - Parcours des Bösen.
Over de esthetiek van het lelijke, de fascinatie van het ondoorgrondelijke, het verlangen naar de dood en melancholie. Maar ook over de sadistische vreugde voor het demonische en de dood. Dans: Evgeny Pankratov, Linda Nordström, Justin Yep, choreografie: Ben J. Riepe

Helma Melis - C.C.A.G.
Dans: Caroline Lieffers en Antonine Bucherre, compositie:  Hawar Tawfiq, choreografie: Helma Melis.

Jelena Kostic - What nature started.
Dans: Marta Lobato en Gerrit Dragt,compositie: Hawar Tawfiq, choreografie: Jelena Kostic.

New ARRivals is mogelijk gemaakt met steun van VSBfonds.

Fotografie: Martijn Kappers

theater
tekst en regie: Kees Roorda
spel: Ger Thijs en Jos Hulst
vormgeving: Catherine Henegan
dramaturgie: Cecile Brommer

maart-april 2003

foto: Joep Lennarts

dans
choreografie: Katja Grässli
dans: Thomas Devens, Sonja Si Ahmed
muziek: Rob van Rijswijk, Jeroen Strijbos

maart, augustus 2003

Those where the days my friend,
I thought they’d never end.

Het dier is dood, de muzikant is stil, maar het vuur brandt.
Een grote lege vlakte.
Een man, een vrouw, een muzikant en een dier zoeken naar vroeger.
Door absurde humoristische liedjes ontvouwt zich hun wereld. De veiligheid van hun wereld kan de tijd niet stilzetten. Dingen veranderen, de klok tikt, eb verandert in vloed. De ander verroest en verbrokkelt in je armen. De helling doet je wankelen.

Ons Oneindig is een beeldende voorstelling van “Product Peer&Bar”, geïnspireerd op foto’s van Martin Parr. Deze was te zien op een oude scheepswerf aan het IJ in 2009. www.overhetij.nl








concept en idee
Peerke Malschaert i.s.m. Barbara Knapper

regie
Peerke Malschaert

muziek en compositie
Aart Strootman

spel
Barbara Knapper en Daan Alkemade

dramaturgie
Simone Hogendijk

met dank aan
Het Zuidelijk Toneel

foto
Moon Saris

theater
regie: Anke Boerstra
spel: Hans Maas, Marcel Roelfsema, Ingrid Wender

december 1999- februari 2000

dans
choreografie: Sonja Augart
dans: Christina Gehrig, Marja Lagrand, Tebby Ramasike
compositie: Fred Kallemein

maart - mei 1998

theater
regie: Hans Maas
spel: Annemarie van Haren en Willem Schouten

februari-augustus 2000

theater
tekst naar Eric Idle: Marcel Roelfsema
regie: Natasja d’Armagnac
spel: Rob van Gestel, Marije Idema, Arnaud Jacobs, Mieke Klomp, Dennis Költgen, Marieke van Leeuwen, Rogier Schippers, Eva van Welzenis
decor: Bernadette Notten

april-augustus 2004

foto: Joep Lennarts

Pee gaat over een man die vervuilt in een caravan. Eén keer per jaar komt zijn familie op bezoek en dringt hem zijn eigen verjaarsfeest op. Compleet met barbecue. Onder het motto 'als wij het niet doen, dan vier jij je verjaardag niet.' Pijnlijk grappig worden de verhoudingen duidelijk. Zuslief komt aanzetten met de barbecue, broerlief met het bier, een neefje met de sausjes en de broer met het vlees laat nogal lang op zich wachten. Het middelpunt van de dag ziet lijdzaam toe hoe anderen bepalen hoe hij zijn verjaardag moet vieren.

Over de voorstelling augustus 2011
Schrijfster Anna van der Kruis interviewde voor de voorstelling Pee haar eigen Brabantse familieleden over het gemak en ongemak van opgroeien aan een tafel met twaalf kinderen. Het interesseert haar dat de familiefeesten altijd beginnen met het besluit dat het gezellig is en daar ook mee eindigen, maar dat er tussen de grappen en de grootspraak ook nogal wat oud zeer bovenkomt. Regisseuse Paula Bangels weet als geen ander het ontploffingsgevaar en de tristesse rondom de caravan voelbaar te maken.



Tekst & dramaturgie
Anna van der Kruis

Regie
Paula Bangels

Spel
Herman Bolten, Ria Marks, David Cantens, Louis van Beek. Finn Poncin wordt vervangen door Paul Hoes.

Vormgeving/styling
Henriette ter Riet

Productie
De zon schijnt niet in uw TV i.s.m. Productiehuis Brabant

Publiciteitsfoto
Peer van der Kruis

Scenefoto's
Dorot Sobcyzk

Theaterteaser
Harrie Verbeek & Tessel Schmidt


Pee eerder en tekstuitgave
- Pee is tijdens Festival CEMENT 2009 gepresenteerd in proeflokaal tekst. De tekst werd daar gelezen door de acteurs Flip Filz, Bert Geurkink, Arie de Mol, Vincent van der Valk en Myranda Jongeling.
- Acteurs Flip Filz, Bert Geurkink, Myranda Jongeling, Dimme Treurniet en Vincent van der Valk brachten tevens een geënsceneerde tekstlezing van Pee in het Atelier van Productiehuis Brabant op 20 en 21 november 2009.
- Naar aanleiding van de eerste tekstlezingen heeft Anna de tekst herschreven en is deze uitgegeven in november 2009.

dans
i.s.m. LaMelis
choreografie, decor, kostuums: Helma Melis
dans: Rikke Baewert, Caroline Lieffers, Jaakko Toivonen 

maart 2004-mei 2005

dans
T.R.A.S.H.
concept & choreografie:
Kristel van Issum

Hein vindt het leven te gek! Geen minuut wil hij ervan missen. Van jongs af aan heeft hij al last van de heersende negativiteit van mensen. Waarom is er zoveel negativiteit op de wereld? Waarom kunnen mensen niet gewoon positief zijn? Dat zou het leven een stuk aangenamer maken. Hij heeft er goed over nagedacht: ‘Als je goed kijkt, schijnt er achter regenwolken de zon. Te weinig mensen zien dat. Te weinig mensen leven volgens het motto don’t worry be happy! Waarom? Kijk nu eens goed, het leven is echt fantastisch!’ Hein heeft een theorie, die maar eens wereldkundig gemaakt moet worden.

Posityfus moet het eerste eigen werk van Mike Weerts worden. Geïnspireerd door het feit dat het beeld van alledag nogal duister is wil hij eens de positieve kant van het leven belichten, maar is het wel zo gemakkelijk om positief te zijn? En wanneer wordt positief zijn gevaarlijk? Tijdens De Nieuwe Lichting is een eerste presentatie in een regie van Barry Atsma te zien.

tekst en spel: Mike Weerts
regie: Barry Atsma

theater
regie: Carla Bakker
tekst: Bart Meuleman
spel: Marcel Roelfsema, Sanneke Bos, Arnaud Jacobs, Griet Debacker

november 1997 - februari 1998

foto: Joep Lennarts

dans
choreografie, decor, kostuums: Helma Melis
dans: Ana Cristina Velasquez, Batja ten Kortenaar, Camilla Skovgaard Jensen, Rikke Baewert

februari-juni 2001

dans
choreografie, dans, decor, kostuum: Helma Melis

februari - oktober 2000

multimedia-internet
van: Rogier Schippers, Pieter Verhees

februari 2000

Theater

tekst: René Appel
regie: Madeleine Matzer
spel: Fokka Deelen, Marcel Roelfsema, Peerke Malschaert
decor: Mieke Wolters
kostuums: Ilse Vermeulen
fotografie: Joep Lennarts
techniek: Eveline Hilverda

oktober-december 2005

dans
tekst: Luc Frans
regie: Ives Thuwis
dans: Annemiek Mellink, Pim Boonprakop, Noele van Kelst, Marco Gosselink

september - november 1998

dans
choreografie: Sonja Augart
dans: Liesbeth Koot, Ulrike Doszman, Kerstin Quaas, Andreas Gimmert en Marc Stuhlmann
compositie: Fred Kallemein
zang: Jos Somsen

maart - april 1997

theater
tekst: Natasja d’Armagnac, Marjolein Cleysen, Romijn Conen
regie: Natasja d'Armagnac
spel: Pol Pauwels, Ingrid van der Lecq, Kitty Valk

oktober - december 1998

theater
tekst: Evianne Lamme
concept en regie: Yvonne van Beukering
spel: Steye van Dam, Rob van Gestel, Wendell Jaspers, Dianne Krijnen, Robrecht Vanden Thoren, Inez van Vuren, Mike Weerts
decor: Ellen Rijk
kostuums: Suzette Brabander,
geluidsdecor: Luk Sponselee

maart 2005

foto: Joep Lennarts

Dansmakers zijn als weidevogels,
met het theater als hun weideland.
Ruige mest op het land
is essentieel voor een goed vogelbeheer.

RUIG MEST [verse dans] #3
Zaterdag 17 december   
19.30-20.30 uur Duet TFP                                       
21.00-22.00 Ik hou van jou maar je hindert me

Zondag 18 december     
15.00-16.00 uur Ik hou van jou maar je hindert me   
16.30-17.30 uur Duet TFP

Entrée: € 10,- voor beide presentaties inclusief 2 consumpties

Ruig en vers
Productiehuis Brabant organiseerde in 2010 en voorjaar 2011 een spannende en welriekende DansTweeDaagse in de Verkadefabriek, 's-Hertogenbosch onder de titel RUIGE MEST [verse dans]. Ook in december 2011 zijn weer kruiwagens vol ruige mest aangereden voor een voed- en groeizaam dansprogramma. Onder de noemer Ruige Mest | Verse Dans biedt Productiehuis Brabant twee keer per jaar ruimte aan bijzondere dansprojecten, voorstellingen, onderzoeken... In deze winterse editie een vooronderzoek van Arno Schuitemakers The Fifteen Project in de vorm van een duet en de voorstelling Ik hou van jou maar je hindert me van Dansgezelschap Vloeistof. Een onderzoek en een voorstelling met ieder een heel eigen insteek, presentatie en publieksbenadering.

The Fifteen Project (onderzoekspresentatie)
Arno Schuitemaker is een van de choreografen in De Collectie van Productiehuis Brabant. Afgelopen zomer presenteerde hij de dansexpeditie TIDE op Festival Over het IJ, eerder tourde hij met SAFE, maakte hij o.a. EXIT dat opgenomen werd in de Dansclick en het succesvolle ZONE en ANOMIA.

In maart 2012 gaat zijn The Fifteen Project tijdens Festival Cement in première. Ter voorbereiding op zijn repetitieperiode onderzoekt Arno tijdens een residentie bij Generale Oost in Arnhem het materiaal hiervoor in een duet. De uitkomst van dit onderzoek deelt hij graag met een publiek. Op donderdag 15 en vrijdag 16 december in de studio’s van Generale Oost in Arnhem, op 17 en 18 december in de studio van Productiehuis Brabant in Den Bosch.

Met The Fifteen Project zet Arno Schuitemaker een volgende stap in zijn zoektocht naar de relatie tussen de mens en de tijd waarin we leven. De vraag naar onze lichamelijkheid en hoe we ons tot onszelf en anderen verhouden blijft daarbij centraal staan. The Fifteen Project zal geen traditionele publieksopstelling kennen. Het publiek wordt uitgenodigd om het speelvlak met de dansers te delen. Het theater wordt een grote ruimte zonder tribune met daarin alleen de elementaire onderdelen: licht, geluid, dansers en publiek. Vanuit deze eenvoud ontvouwt zich een wereld aan nieuwe mogelijkheden. De presentatie van het vooronderzoek zal hier een voorproefje van zijn.
 
Het werk van Schuitemaker kenmerkt zich door een sterke verbondenheid met het hier en nu. Hij benadert de werkelijkheid als iets springlevends dat continu door de fictie van een voorstelling heen breekt. Gefascineerd door de zeggingskracht van dans, maakt hij zijn bevindingen voor zijn publiek optimaal invoelbaar. Met eenvoudige middelen nodigt hij zijn publiek uit om in de dans te kruipen en met de dansers mee te voelen. Bij deze presentatie is hij nadrukkelijk ook weer zeer geïnteresseerd in de ervaring van de aanwezigen.

Voortvloeiend uit de samenwerking met Generale Oost zal het volgroeide duet zoals het uit The Fifteen Project te voorschijn komt in juni 2012 een internationale Danceroads-tournee maken langs Montreal, Bordeaux, Turijn, Cardiff, Arnhem en Arhus.  

choreografie Arno Schuitemaker
dans Iker Arrue-Mauleon, Manel Salas Palau



Ik hou van jou maar je hindert me
Ik hou van jou maar je hindert me zoomt in op de langdurige relatie als kwetsbaar proces. Geen idealistisch plaatje. Nee, hier weerspiegelt de relatie het rauwe, imperfecte leven, de oneindige pogingen tussen authenticiteit en vervreemding, inlevingsvermogen en beknelling.

je arm is ingeklemd onder me, je lichaam steunt zwaar op mijn ribben > met alle kracht duw ik mijn elleboog in de grond, maar krijg je niet omhoog > misschien als ik mijn heup ietsjes draai? > ik probeer voorzichtig je gewicht vooruit te sjorren > voel ik bewegingsruimte? > dan wordt mijn pols plots meegetrokken > jij hebt die glimlach op je gezicht > mijn hand landt zachtjes op je rechterschouder > het voelt vertrouwd > ik lach ook een beetje > maar jij draait verder en zet me klem > zo ken ik je niet > ik probeer adem te halen

Vloeistof geeft je als toeschouwer net een andere invalshoek op wat je ziet. De problemen van het stel herken je. Echter, voor je het weet wordt jouw analyse op de proef gesteld. Normaliter neigen we ernaar vast te houden aan een beeld wat we van onszelf en de ander hebben. Ook al wordt daarmee de realiteit geweld aangedaan. Wat gebeurt er als je naar jezelf kijkt door de ogen van de ander? Herken je jezelf nog? Hoe neem je waar vanuit dit perspectief? Wie is hier nu ik?

Vloeistof, (yuri bongers en anja reinhardt) is expert in dans-concepten waarin publieksbeleving een essentiële rol speelt. Je kijkt niet naar een vooraf geconstrueerd eindproduct, jouw ervaring creëert tevens de inhoud van de voorstelling. Vloeistof was de afgelopen jaren veel in de openbare ruimte te zien en maakte o.a Wildmenspark, Betonhotel, Wegwerpwereld, Jetzt, Hondengeluk en Welkom in de buitenwereld.  
 
choreografie yuri bongers & anja reinhardt
dans andrea beugger & kilian haselbeck
sound jesse koolhaas
advies keren levi
lichtontwerp paul van laak
kostuumadvies marieke wouters
residentie wp zimmer (antwerpen)
met dank aan productiehuis brabant, silvia hermanns
fincanciële steun fondspodiumkunsten, vsbfonds, bkkc, prins bernhard cultuurfonds, gemeente tilburg

 

dans
choreografie:
Jelena Kostic en Julia Riera

In SAFE van Arno Schuitemaker zijn gevoelens van angst en kwetsbaarheid uitgangspunt. Hoe kunnen deze gevoelens worden beïnvloed? Hoe beïnvloeden wij de ander en in hoeverre raken we zelf beïnvloed? Drie dansers, met elk hun eigen sterke persoonlijkheid, begeven zich in het spanningsveld tussen controle en loslaten, beïnvloeding en beïnvloedbaar zijn. Als je een voorstelling van Schuitemaker ziet, lijkt het bewustzijn van je eigen lichaam te worden vergroot: je weet (weer) dat je een lichaam hebt.

Schuitemaker:
“Op dit moment lijken we steeds meer te worden gedwongen om er dezelfde meningen op na te houden. Als je afwijkt van de norm, word je binnen de kortste keren een doelwit. Massamedia spelen een belangrijke rol in het sturen van de publieke opinie. Wat zijn de gevolgen hiervan? In mijn werk wil ik dit soort thema’s onderzoeken.”

SAFE kwam tot stand met de prijs voor meest veelbelovende theatermaker op Festival CEMENT 2009, de Dioraphte Stimuleringsprijs.
Het werk van choreograaf Arno Schuitemaker kenmerkt zich door een sterke verbondenheid met het hier en nu. Schuitemaker benadert de werkelijkheid als iets springlevends dat continu door de fictie van de voorstelling heen breekt. Zo liet hij in het succesvolle EXIT (2009) zijn dansers de strijd aangaan met de realiteit door hen vol overgave naar ontsnappingsmogelijkheden te laten zoeken. De krachtige en risicovolle danstaal van Schuitemaker laat tegelijkertijd de breekbaarheid en de ontembare energie van het lichaam zien, wat een constante spanning teweegbrengt.

SAFE toerde in 2010 door het land.

concept/choreografie
Arno Schuitemaker (i.s.m. de dansers)


dans
Miguel Fiol Durán, Manel Salas Palau, Orfee Schuijt
(in eerste speelperiode ook Sandra Maes (understudy/stagiaire))


muziek
Jürgen de Blonde


decor en licht
Arno Schuitemaker

dramaturgie
Marijn Lems

techniek
Dennis van Paassen

fotografie
Leen Braspenning

grafisch ontwerp
Eric Schreurs en Ruud Buys

productie
Productiehuis Brabant i.s.m. De NWE Vorst

Een co-productie van Project Sally en Productiehuis Brabant
Première 7 oktober 2010

Onvoorspelbaar en licht als een zwaluw die zich tijdens zijn vlucht soms opeens een heel stuk laat vallen om daarna weer door te vliegen. Maar ook de ‘Schwalbe’ uit het voetbaljargon: het theatraal ter aarde storten van een speler om zo te suggereren slachtoffer te zijn van een overtreding. Anderen op een dwaalspoor brengen. Verliezen om uiteindelijk te winnen!

Met Schwalbe presenteert Project Sally opnieuw een surreële wereld waarin muziek de dans precies die vleugels geeft waarmee ze boven zichzelf uit kan stijgen.

Project Sally is het collectief van makers Stefan Ernst, Caroline Ribbers en Ronald Wintjens dat zich toelegt op de creatie van uiteenlopende bijzondere dansvoorstellingen, danseducatie en dansfilms voor alle leeftijden.

Werk van deze makers was eerder te zien bij o.a. Galilidance, Conny Janssen Danst, Dansgroep Amsterdam, Introdans, Saarlandische Staatstheater, Noord Nederlandse Dans, Nederlandse Dansdagen, Danshuis Station Zuid  en Productiehuis Brabant. Dansmagazine Ballet-tanz beoordeelde hun online-dansfilm-bioscoop TheMovingCinema.com als beste danswebsite.

Uit de pers:

“Een betere promotie kan de dans zich niet wensen.” Trouw
“Dans met een duidelijke handtekening” Saarbrucker Zeitung
“Het maakte nieuwsgierig naar de precieze verhoudingen. En naar het vervolg.” Volkskrant

Meer informatie:
Project Sally
The moving cinema

theater
regie: Hein Verhees
tekst: Hein Verhees
spel: Pol Pauwels, Björn Sluiter

februari 2000

Huiskamer-theaterfestival
regie: Carla Bakker, Merel Beernink, René Jagers, Marcel Lenssen, Joris van Midde, Maarten van der Put, Mark Timmer, Hans Tuerlings
tekst: Heleen Volman, Marian Boyer, Hein Verhees, Marjolein Cleysen
spel: Lies Pauwels, Vivian Bastiaensen, Ianka Fleerackers, Ben Ramakers, Herman van de Wijdeven, Stefan Jung, Jur van der Lecq, Walter Horsten

juni 1997

foto: Joep Lennarts

locatietheater
tekst (naar Cor Bruijn): Hein Verhees
regie: Anke Boerstra
spel: Reinout Busschemaker, Renske van den Broek, Juda Goslinga, Dianne Krijnen, Marcel Roelfsema, Hans Maas, amateurspelers van Terschelling
vormgeving: Hetty van Bommel

juni 2001

theater
i.s.m. Wolf Unlimited, De Kwekerij, Koning Carlos
tekst (naar Boris Vian): Arnaud Jacobs
spel: Joris van Midde, Vincent Vriens, Boy Jonkergauw, Thomas Boer, Leon de Waal
vormgeving: Rachida Nori

maart-mei 2003

foto: Joep Lennarts

dans
Vloeistof
dans: Yuri Bongers, Anja Reinhardt

februari 2002

dans
choreografie: Pia Meuthen
dans: Ulrike Doszman

december 1998

2008

Vijf operazangers zijn in gevecht met een pannetje, een hakbijl, de wind, elkaar, de tekst en hun stemmen. De worsteling en de banaliteit die er ontstaat, komt voort uit het te dicht op elkaar leven van vijf mensen in een hutje. Het benauwende contact of juist het ontwijken van het contact geeft een spanning die op de lachspieren werkt of je juist naar de keel grijpt.

In het koudste hutje van Rusland leven vijf mensen schuilend voor een storm. Het enige wat ze hebben is een magere soep, bestaande uit het vocht van een schuiftrompet, tranen, één druppel Wodka en het bloed van een sprinkhaan. Verder is er niks… Of toch, ze hebben elkaar en een valse piano en de gezongen tekst van Daniil Charms (1905-1942).

Peerke Malschaert maakte met vijf klassiek geschoolde zangers en de teksten van de Russische absurdist Daniil Charms de absurdistische opera Stormval. De korte absurde verhalen van Daniil Charms bevatten vaak zwarte humor en aaneenschakelingen van toevallige gebeurtenissen.  vormen een bijzonder contrast met de operazangers.

De onverwachtse paradoxen in de verhalen van Daniil Charms contrasteren met de operazang. De teksten van Daniil Charms zijn niet psychologisch en de gebeurtenissen zijn vaak zinloos. Zoals hijzelf schrijft: Het enige wat mij interesseert is nonsens.

tekst en regie
Peerke Malschaert

spel/zang
Pieter Scheelbeek, Franka van Dommele, Daniella Buyck en Arjan Gebraad

techniek
Vincent Beune

Stormval XAPMC is een coproductie met Muziekwerkplaats Oorproeven

theater
Kees Roorda /The Glasshouse
Half maart-half mei 2008, theatertournee

De première van Surrender vond plaats op 11 mei 2007, Theater Bellevue Amsterdam, de voorstelling speelde daarna nog tijdens Festival aan de Werf Utrecht, Theaterfestival Boulevard 's-Hertogenbosch en in Frascati 2 ihkv Amsterdam Fringe Festival.

spel:
Titus Muizelaar, Erik de Vries, Ruben Lürsen

theater-video
door: Meeuw producties
tekst: Natasja d'Armagnac
regie: Désirée van der Heijden
spel: Marije Idema, Niels Brandaan Cotterink
video: Marit Shalem, Lenno Verhoog
muziek: Ivar van Urk

augustus 2003-april 2004

foto: Lenno Verhoog

2010

Laure Dever ontwikkelt (zonder Laura) na Mourning Box een nieuwe voorstelling. De danssolo Take (me) away gaat over de absurde en ongezonde aspecten van onze consumptie, honger versus obesitas en de voedselindustrie met als 'oppertempel' de supermarkt.

choreografie
Laure Dever

dans
Sarah Bostoen

theater
tekst: David Mamet
regie: Marcel Lenssen
spel: Vincent Moes, Caroline Rochlitz
vormgeving: Ernst Dullemond

februari 2000 - januari-maart 2001

theater
regie: Marieke Korst
spel: Martijn Donders, Rogier Philipoom

februari 2000

theater

tekst en spel:
Bram Gerrits

This is your captain speaking vormt samen met een expositie van Lieke Snellen deel 2 van Het mooiste is altijd van een ander.

“We are frontier-crossing beings.”
(Salman Rushdie)

TIDE verwijst naar begrenzing, een grens tussen water en land, een dynamische en zich verplaatsende grens. TIDE werd gemaakt voor Over het IJ festival 2011. Op de voormalige NDSM-scheepswerf maakte Arno Schuitemaker (what’s in a name?) een dansexpeditie. Hij neemt je mee langs de oevers van het IJ, op de hellende vlaktes, tot in de oude scheepsloodsen, in een zoektocht naar de verhouding van de mens en zijn altijd aanwezige grenzen.

Concept / choreografie

Arno Schuitemaker (i.s.m. de dansers)


Dans

Reoot Gez, Manel Salas Palau, Orfee Schuijt


Kostuums

Natasja Lansen

Productie
Productiehuis Brabant ism. Over het IJ Festival

dans
dans en choreografie: Katja Grässli, Anja Reinhardt
muziek: Arthur van der Kuip, Jeroen Strijbosch

februari-juni 2001

performance/dans

concept/regie: Borut Separovic
performers: Irma Baatje, Suzanne Hameleers, Sanja Mitrovic, Guusje Staring

maart-december 2001

Een gesprek tussen twee vrouwen.
De regisseur met haar actrice.
Een camera.
Close-up.
De een wat ouder dan de ander.
Ze doen een poging tot contact..en nog een..ze roken sigaretjes om de tijd te verdrijven, drinken koffie en doen nog een poging …
Weet jij nog wanneer ik jou voor het eerst zag?
Dat was op station..jij liep daar..je had iets geels aan..ik zag jou..mensen rookten toen nog op het perron..ik weet nog dat ik dacht…wat een bijzonder meisje..

Under My Skin is een intiem gesprek waarin de muze genadeloos overwint en de bewonderaar mooi ten onder gaat.

tekst
Marcel Lenssen

regie
Lenneke Maas



spel
Lisa van Dooremalen en Lenneke Maas

vormgeving en geluid
Maarten van Otterdijk

techniek
Paul Uphus

met dank aan
United C

dans

choreografie: Sonja Augart
dans: Eva Kamala Rodenburg, Sonia Si Ahmed
vormgeving: Wover

mei-november 2001

foto: Gemma van Linden

theater

tekst: David Mamet
regie: Oda Buijs
spel: Marcel Roelfsema, Christiaan Montanus januari - februari 1997

In Het Atelier van Productiehuis Brabant presenteerde Katja Grässli eind juni 2011 haar onderzoek naar ‘de transformatie van emotionaliteit in muziek naar het lichaam’ in de vorm van een performance.

De performance WALK WITH ME toont de innerlijke wereld van verschillende karakters: hun gevoelens, verhalen en conflicten worden visueel gemaakt in dans. De emotionele laag uit een aantal muziekstukken doet hierbij dienst als metafoor, als middel voor de dansers om hun eigen ritme te vinden. Zo ontstaat een buitengewone danstaal met een raadselachtige timing en een gespannen emotionele sfeer.
 

choreografie
Katja Grässli

dans
Aurelie Camil
Angelina Deck
Lucia Kickham
Lisa Beese
Lena Visser

theater

tekst: Marcel Roelfsema
regie: Valentijn van Dijk
spel: Stéphanie Ascher, Steye van Dam, Arent-Jan Linde, Barbara Sofie van Middelkoop, Dion Vincken
vormgeving: Kris Oudenhove

augustus-oktober 2004

foto: Clemens Boon

locatietheater
tekst: Rob de Graaf
regie: Anke Boerstra
spel: Mattijn Hartemink, Dianne Krijnen, Manon Nieuweboer
vormgeving: Hetty van Bommel

april-mei 2004

foto: Frits van Hartingsveldt

dans
LaMelis
choreografie, decor, kostuums: Helma Melis
dans: Caroline Lieffers, Dorien Wynants

februari-maart, juni, augustus-oktober 2002

locatietheater
tekst: Rob de Graaf
regie: Anke Boerstra
spel: Mattijn Hartemink, Dianne Krijnen, Manon Nieuweboer
vormgeving: Hetty van Bommel

april-mei 2004

theater


'Je voelt niet dat je leeft, behalve als je heel bang of heel boos bent. Je voelt geen verdriet, want verdriet is zacht en jij bent bevroren. Je bent nog niet te pletter gevallen,maar je houdt je met je laatste krachten vast aan een doornstruik aan de rand van de afgrond.'

Aan het woord is Guus Jung, Psychiater. Het gaat even niet zo goed met Guus. Guus wordt letterlijk gek van zijn werk.

Als mensen teveel voelen, komen ze bij mij terecht. Gevoelens zijn erg onrendabel in het bedrijfsleven. Ik lever economisch rendabele autisten af, met vier jaar garantie, mits ze blijven slikken.

Woest is een ontroerende en frontale aanval op een tijdgeest, waarin mensen zonder economische waarde waardeloos zijn.
Goed is Goed is het nieuwe gezelschap van theatermaker en beroeps ADHD-er Boy Jonkergouw. Humor, grillige teksten en persoonlijk engagement zijn de vaste ingrediënten van zijn voorstellingen. Boy Jonkergouw schreef en speelde eerder de solo De Missionaris, waarin een narcistische Messias met een burn out in groepstherapie gaat bij het publiek. Acteur Stefan Jung is zelf ook iemand die het vertikt om economisch onrendabele mensen te laten verzuipen. Hij is artistiek leider van Carte Blanche , waar hij theater en beeldende kunst maakt met mensen met een verstandelijke beperking. De beperking wordt niet verdoezeld maar als motor gebruikt om voorstellingen te maken.

foto: Boy Jonkergouw

theater
i.s.m. Convoi Exceptionel
regie: Anke Boerstra
idee: Dennis Költgen
spel: Dennis Költgen, Willem Schouten
vormgeving: Hetty van Bommel, Ernst Dullemond

augustus-september 2002

foto: Vincent Teunissen

performance
regie: Gerrie Fiers
spel: Lot Houtepen, Dorota Sobczyk

februari 2000

theater
concept, spel, dans: Marina Kaptijn
tekst: Claudia Jong

mei-oktober 2004

theater-onderzoek
tekst: Elvis Peeters
regie: Claire Leenaers
spel: Bernadette Jilesen, Bastiaan Doedee
muziek: Bart Jilesen, Michel BAM Grens
vormgeving: Ellen Rijk

mei 2003, voorjaar 2004

beeld: Ellen Rijk

Zo is een theatertekst van Anna van der Kruis. Leen Braspenning (o.a. Discopigs) werkt met acteurs Valentijn van Hall, Frank Derijcke en Hans Maas en presenteerde Zo in Het Atelier van Productiehuis Brabant.

De personages Karel en Peter zijn midden dertig, ze zijn bevriend. Waar ze zich ook bevinden en waar ze ook mee bezig zijn, ze houden elkaar op de hoogte. Kees is een gezamenlijke kennis, Kees kan goed luisteren. Ik heb niet veel vrienden, maar als je er één bent, is de kans groot dat je meteen mijn beste vriend bent. De tekst handelt over de gegronde twijfel tussen veel en lang afstand van elkaar willen nemen of elkaar regelmatig opzoeken en tot in de meest schaamtevolle details hetzelfde willen zijn. Door gesprekken tussen Karel en Peter, telefonische gesprekken en één brief, leren we de twee vrienden kennen. Kees’ vocabulair is beperkt tot instemmend mompelen (‘Hm’) met een enkele uitzondering (‘Zo’), maar Karel en Peter praten veel. Een veelvuldig fysiek afwezig zijn van beiden echter ondermijnt op effectieve wijze hun zeggingskracht. We hebben ernaar verwezen in brieven, we hebben erover gesproken aan de telefoon, maar hoe jij je er echt onder voelt, dat zou ik niet weten.

Zo is geschreven met steun van Libra, het Literair Informatiepunt Brabant. Een eerste presentatie van de tekst heeft plaatsgevonden tijdens Festival CEMENT 2007 in het Proeflokaal tekst. Zo is ook verschenen in gedrukte vorm. Kijk in onze winkel om het boekje te bestellen.

theater
tekst en regie: Natasja d'Armagnac
spel: Helen Juurlink, Pol Pauwels, Anna Rottier

december 1999-januari 2000

beeld: Frits van Hartingsveldt

dans-performance
concept, choreografie en spel: Sonja Augart
muziek & spel: Fred Kallemein
regie: Florain Verheijn

februari 2000, augustus 2000