Zo

Zo is een theatertekst van Anna van der Kruis. Leen Braspenning (o.a. Discopigs) werkt met acteurs Valentijn van Hall, Frank Derijcke en Hans Maas en presenteerde Zo in Het Atelier van Productiehuis Brabant.

De personages Karel en Peter zijn midden dertig, ze zijn bevriend. Waar ze zich ook bevinden en waar ze ook mee bezig zijn, ze houden elkaar op de hoogte. Kees is een gezamenlijke kennis, Kees kan goed luisteren. Ik heb niet veel vrienden, maar als je er één bent, is de kans groot dat je meteen mijn beste vriend bent. De tekst handelt over de gegronde twijfel tussen veel en lang afstand van elkaar willen nemen of elkaar regelmatig opzoeken en tot in de meest schaamtevolle details hetzelfde willen zijn. Door gesprekken tussen Karel en Peter, telefonische gesprekken en één brief, leren we de twee vrienden kennen. Kees’ vocabulair is beperkt tot instemmend mompelen (‘Hm’) met een enkele uitzondering (‘Zo’), maar Karel en Peter praten veel. Een veelvuldig fysiek afwezig zijn van beiden echter ondermijnt op effectieve wijze hun zeggingskracht. We hebben ernaar verwezen in brieven, we hebben erover gesproken aan de telefoon, maar hoe jij je er echt onder voelt, dat zou ik niet weten.

Zo is geschreven met steun van Libra, het Literair Informatiepunt Brabant. Een eerste presentatie van de tekst heeft plaatsgevonden tijdens Festival CEMENT 2007 in het Proeflokaal tekst. Zo is ook verschenen in gedrukte vorm. Kijk in onze winkel om het boekje te bestellen.